უილიამ ჯეიმსის „პრაგმატიზმი: ფილოსოფიური სახელი ზოგიერთი ძველი აზროვნების წესისთვის“ წარმოადგენს ლექციათა კრებულს, რომელიც საფუძვლად დაედო პრაგმატულ ფილოსოფიას. ნაშრომში ჯეიმსი გვთავაზობს ჭეშმარიტების ახლებურ, ფუნქციურ გაგებას, სადაც იდეის ჭეშმარიტება განისაზღვრება არა მისი აბსტრაქტული შესაბამისობით რეალობასთან, არამედ მისი „პრაქტიკული ღირებულებით“, გამოყენებადობითა და ცხოვრებაში არსებული შედეგებით.
ავტორი აკრიტიკებს როგორც რადიკალურ რაციონალიზმს, ისე მეცნიერულ მატერიალიზმს და ეძებს „შუა გზას“ მეტაფიზიკურ საკითხებში. ჯეიმსი ამტკიცებს, რომ პრაგმატიზმი არის მეთოდი, რომელიც კამათს წყვეტს იმით, თუ რა განსხვავებას ქმნის კონკრეტული ჭეშმარიტების აღიარება. ლექციები ეხება ისეთ საკითხებს, როგორიცაა ჭეშმარიტების ბუნება, თავისუფალი ნება, რელიგიური რწმენა და სამყაროს მოწყობა. წიგნი ამკვიდრებს აზრს, რომ ჭეშმარიტება არ არის სტატიკური, ის „ხდება“ თავისი პრაქტიკული დადებითი შედეგების საშუალებით.
 (1).png "Supported cards"){kind=icon}