გამარჯობა, მე ჰასთი ვარ. ირანში, ქალაქ აბადანში, ვცხოვრობ. მამა მეტსახელად „შაროს“ მეძახის და რომ ჰკითხო, ოჯახში რაც კი ცუდი ხდება, ყველაფერი ჩემი ბრალია. ხანდახან ვფიქრობ, ნეტავ ბიჭი რომ ვიყო, უფრო ხომ არ ვეყვარებოდი-მეთქი... ჩემ გარშემო გოგოები საშინლად უცნაურები არიან - ოთახში ჩუმად ჯდომასა და ქარგვას რამე სიამოვნება როგორ უნდა მოჰქონდეს, ვერ ვხვდები! მე ბიჭებთან ფეხბურთის თამაში და სალტოების კეთება მირჩევნია. მამა სულ მსაყვედურობს: „ვის გაუგია გოგო ფეხბურთს თამაშობდეს, წადი, ჭადრაკი ითამაშე! აი, ხელიც ამიტომ მოიტეხეო!“ ეს კი სიმართლეა, მაკრატელას შესრულებას ვცდილობდი და ცუდად დავეცი...